Wszystko o drzewach

Drzewa w liczbach

Oto kilka światowych i naszych rodzimych rekordzistów:

• Najwyższym drzewem w Polsce jest prawdopodobnie mierząca 51 m 270-letnia jodła pospolita, która rośnie w Świętokrzyskim Parku Narodowym.
• Najstarszym drzewem w Polsce jest oceniany na ok 1266 lat cis, rosnący w Henrykowie Lubańskim na Dolnym Śląsku.
• Najwyższe drzewa świata to sekwoje (Seqoia sempervivens). Trzy okazy zostały niedawno odnalezione na terenie Parku Narodowego Redwood w amerykańskim stanie Kalifornia. Rekordzistki - ochrzczone jako Hyperion, Helios i Icarus - mierzą odpowiednio 115,2 m, 114,7 m i 113,14 m wysokości.
• Najstarsze drzewo świata zostało odnalezione w szwedzkim regionie Dalarna. Ten smukły, niewysoki świerk liczy już 9550 lat.

Drzewo w mitologii i religii ("święte drzewa")

Drzewo ma bardzo bogate znaczenie w mitologiach oraz w religiach całego świata. Często jego wyobrażenia są zbliżone, np. drzewo jako dawca życia lub drzewo jako filar wszechświata. Jednak w różnych częściach świata, drzewo może być też różnie postrzegane. Oto kilka przykładów:

• Bogowie greccy mieli „swoje” drzewa: Zeus – dąb, Atena – drzewo oliwne, Appolin – wawrzyn, Dionizos – platan, Afrodyta – mirt.
• U Greków święte drzewa i gaje były mieszkaniem lub własnością nimf. Gdy wycinano las, dla uszanowania i uczczenia tego miejsca pozostawiano drzewo poświęcone bogini Artemidzie.
• Świętym drzewem dla buddystów jest figowiec indyjski nazywany "Bo" (Buddy). Według legendy założycieli religii Siddhartha Gautama doznał pod nim "oświecenia", stając się tym samym Buddą.
• Skandynawowie opisywali w swojej mitologii "drzewo wszechświata" („wielkie drzewo świata”) zwane Yggdrasil (jesion), wyrastające z ciała olbrzyma Imira i podtrzymujące wszechświat.
• Ceik lub Yaxche to święte drzewo Majów. Obrazowali oni wszechświat jako trzy królestwa: niebieskie, ziemskie oraz podziemne. Drzewo Ceik reprezentuje komunikację między niebem (królestwem niebieskim), a światem podziemnym. Podobny mit drzewa można znaleźć w Chinach. Drzewo Kien-Mou swoimi gałęziami i korzeniami sięga zarówno nieba, jak i podziemia, gdzie ukrywa się śmierć.
• W Indiach, w tradycji upaniszadowej, drzewo ma wyraźne konotacje kosmologiczne. Jest ono przedstawiane jako drzewo „odwrócone" korzeniami ku niebu – jak sumeryjskie kiskanu i wiele innych drzew w mitach różnych ludów. Zwie się je tam Aśwattha.
• W Egipcie uważano, że z drzewa akacjowego wyszedł Horus, zaś Re wyłonił się z sykomory. „Panią sykomory” nazywano też boginię Hathor. Ozyrys urodził się z kolei pod drzewem kesbet. W sztuce widoczne są też obrazy drzewa, z którego żeńskie bóstwo pod postacią ptaka podaje wodę i owoce zmarłemu.
• Według Biblii, a dokładniej – w Księdze Rodzaju, znajdujemy zapis mówiący o tym, że Bóg podczas tworzenia Edenu zasadził dwa drzewa: życia oraz poznania dobra i zła (drzewo wiedzy). Drugie z nich stało się pośrednio przyczyną wygnania pierwszych ludzi z Edenu. Samo drzewo nie ma negatywnych konotacji i nie stanowi symbolu śmierci, lecz symbol wiedzy, która jest dobra, jeśli korzysta się z niej w odpowiedni sposób.

To jedynie drobne, wybrane przykłady symboliki drzew. Odgrywają one bowiem doniosłą rolę w niemal wszystkich mitologiach, religiach, kulturach i systemach filozoficznych świata. Zanim więc uznamy, że są zbyt zwyczajne i oczywiste, aby je zauważyć czy chronić, przypomnijmy sobie Ygdrasil, Hathor czy rajskie drzewo. Być może drzewo, na które właśnie patrzymy, jest tym, które podtrzymuje świat?

Drzewa a zdrowie: medycyna naturalna

Drzewa są wykorzystywane jako element medycyny naturalnej, fitoterapii i bioenergoterapii. Uważa, się, że emanują zdrową energią, pomagają w leczeniu wielu schorzeń i łagodzą stres.

Nie ma drzew “złych”, jednak niektóre gatunki, mogą powodować utratę energii do działania lub zwiększać podatność na depresję. Przyjmuje się, że jest związane z usytuowaniem tych drzew w okolicach cieków wodnych, transformatorów i trakcji elektrycznych. Jednak w przeważającej większości drzewa wpływają na ludzi korzystnie. Ich oddziaływanie różni się w zależności od gatunku czy kształtu. Drzewa o stożkowatym zakończeniu, jak świerk, topola czy jarząb, stymulują wyższą aktywność układu nerwowego. Natomiast te, których korony są zwieńczone miękko i owalnie, jak w przypadku sosny, jesionu czy wierzby, uspokajają i sprzyjają refleksji.